مزایای پس کولرهای کمپرسور هوا

مزایای پس کولرهای کمپرسور هوا

هنگامی که هوای فشرده در یک کمپرسور هوا فشرده می شود، دمای آن به دلیل تبدیل انرژی مکانیکی به انرژی داخلی به شدت افزایش می یابد (معمولاً به 80-150 درجه یا حتی بالاتر می رسد). اگر این هوای با دمای بالا به طور مستقیم وارد سیستم های پایین دستی شود، می تواند آسیب شدیدی به تجهیزات و فرآیندها وارد کند. وظیفه اصلی یک پس کولر رفع این مشکل است:

جلوگیری از آسیب دیدن تجهیزات در اثر دماهای بالا

دماهای بالا باعث تسریع پیری مهر و موم و تغییر شکل اجزای لاستیکی در تجهیزات پایین دستی (مانند گیرنده های هوا، خشک کن ها، فیلترها، دریچه های پنوماتیک و سیلندرها) می شود و طول عمر تجهیزات را کوتاه می کند. افترکولرها دمای هوای فشرده را به کمتر از 40 درجه (نزدیک به دمای محیط) کاهش می دهند، "شوک حرارتی" را به تجهیزات در منبع به حداقل می رساند و فرکانس نگهداری و هزینه های تعویض را کاهش می دهد.

جلوگیری از افزایش دمای فرآیند

برخی از صنایع (به عنوان مثال، فرآوری مواد غذایی، تولید دارو، تولید لوازم الکترونیکی) محدودیت های دمایی هوای فشرده سختی را اعمال می کنند (به عنوان مثال، کمتر یا مساوی 35 درجه). گرمای بیش از حد کیفیت محصول را به خطر می اندازد (به عنوان مثال، فساد مواد غذایی، لحیم کاری قطعات الکترونیکی معیوب). پس کولرها دمای هوا را دقیقاً تنظیم می کنند تا از انطباق فرآیند اطمینان حاصل کنند.

هوای فشرده حاوی بخار آب قابل توجهی است (که از هوای محیط به دست می آید) و "محتوای رطوبت اشباع" آن با دماهای پایین تر به شدت کاهش می یابد. هوای داغ فشرده رطوبت بیشتری را نگه می دارد. هنگامی که سرد می شود، رطوبت اضافی به آب مایع (معروف به "معمولا") متراکم می شود. پس کولرها از طریق خنک کردن به "آب زدایی" می رسند و دو مزیت اصلی را به همراه دارند:

کاهش آسیب رطوبت به سیستم ها

میعانات جدا نشده با هوای فشرده وارد خطوط لوله و تجهیزات می شود:

- خوردگی و انسداد دیواره‌های لوله، کاهش راندمان جریان هوا؛

- تجمع آب در داخل اجزای پنوماتیکی (به عنوان مثال، شیرهای برقی، سیلندرها)، که منجر به چسبندگی و خرابی عملیاتی می شود.

- در کاربردهایی مانند اسپری یا ابزارهای پنوماتیک، رطوبت باعث تاول زدن پوشش و تسریع سایش ابزار می‌شود.

افترکولرها معمولاً با «جداکننده‌های هوا{0}» جفت می‌شوند، که بیش از 80 درصد میعانات را از هوای فشرده حذف می‌کند و آسیب رطوبت را در منبع کاهش می‌دهد.

کاهش بار خشک کن پایین دست

خشک کن ها (انواع جذبی/تبرید کننده) "آب زدایی عمیق" هوای فشرده را انجام می دهند. اگر هوای ورودی به خشک کن گرم و بسیار اشباع از رطوبت باشد، مصرف انرژی خشک کن را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد (به عنوان مثال، خشک کن های جذبی نیاز به بازسازی مکرر دارند، خشک کن های تبرید به مبرد بیشتری نیاز دارند). پس کولر از قبل{4}}بیشتر رطوبت را جدا می کند و بار پردازشی خشک کن را کاهش می دهد. این باعث افزایش طول عمر جاذب (برای خشک کن های خشک کن) یا کاهش مصرف انرژی تبرید (برای خشک کن های تبرید) می شود که به طور غیرمستقیم هزینه های عملیاتی سیستم را کاهش می دهد.

اگرچه خنک‌کننده‌ها مقدار کمی انرژی مصرف می‌کنند (به‌عنوان مثال، آب در گردش برای انواع خنک‌شده با آب، برق فن برای هوا{{3} انواع خنک‌شده)، «اثر صرفه‌جویی انرژی-» کلی آن‌ها وقتی از منظری وسیع در سیستم مشاهده می‌شود، بسیار بیشتر از مصرف انرژی خودشان است:

کاهش "قدرت ویژه" هوای فشرده

"قدرت ویژه" هوای فشرده (الکتریسیته مورد نیاز برای تولید 1 متر مکعب در دقیقه) با چگالی هوا مرتبط است{1}}درجه حرارت های پایین تر چگالی هوا را افزایش می دهد (جرم بیشتر در حجم). پس از سرد شدن، همان حجم هوای فشرده حاوی «حجم هوای مؤثر» بیشتری است. این بدان معناست که کمپرسورها هوای قابل استفاده بیشتری را در همان ورودی انرژی تحویل می دهند و به طور غیرمستقیم هزینه انرژی در هر واحد هوا را کاهش می دهند.

کاهش "فضای مرده" در گیرنده های هوایی

هنگامی که هوای گرم بدون خنک شدن وارد گیرنده می شود، به طور طبیعی با کاهش دما، رطوبت متراکم می شود. این آب تغلیظ شده حجم موثر گیرنده را اشغال می کند (ظرفیت ذخیره سازی واقعی آن را کاهش می دهد). پس کولر رطوبت را زود جدا می کند و اطمینان حاصل می کند که حجم گیرنده با "هوای موثر" پر شده است. این کار راندمان ذخیره سازی را افزایش می دهد و شروع و توقف مکرر کمپرسور را کاهش می دهد (که انرژی بیشتری در طول فرآیند شروع-توقف مصرف می کند).